Al van jongs af aan wist ik dat ik later mensen wilde helpen. Tijdens mijn afstudeerstage op de klinische neurorevalidatie afdeling ontdekte ik hoe ik dat wilde doen. Mijn interesse – en misschien wel passie – voor cognitieve revalidatie werd gewekt. Kort na mijn afstuderen werd ik in mijn directe omgeving bovendien geconfronteerd met NAH, wat mijn motivatie om deze doelgroep te ondersteunen nog sterker maakte. De jaren erna heb ik mij via verschillende cursussen en trainingen gespecialiseerd tot Cognitief Revalidatie Therapeut.
Vanuit deze rol ben ik doorgegroeid naar de functie van casemanager in de neurorevalidatie. In die rol kwam ik steeds meer in contact met partners, ouders, vrienden, collega’s en andere betrokkenen. Ik haal veel voldoening uit het ondersteunen van naasten in alle fasen na hersenletsel – of het nu gaat om advies, een gesprek of gewoon een luisterend oor. Zeker omdat zij vaak hun eigen leven draaiende moeten houden, terwijl zij ook zorgen en regelzaken voor de persoon met NAH op zich nemen.
Naar mijn mening is er steeds meer aandacht voor NAH en de impact ervan op naasten. Met Leven NA(H) wil ik mijn ervaring en kennis inzetten om deze groep verder te ondersteunen en handvatten te bieden, zodat zij beter kunnen omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven naast iemand met NAH.